Ég veit ekki hvar ég á að byrja.....klór í haus.... og þó! um þetta leyti í fyrra var lítill einstaklingur að laumast inn í fjölskyldunna.... og er nú orðin þriggja mánaða ..stór og yndislegur

....og sumarið var gott og skemmtilegt....eyjaferð með Birni...Borganesferð með Síjunum...ferð að Reykjum...afmælisferð með Síu til Bretlands...Keflavík með fornbílaklúbbnum...norður í land með kallinum...sem alltaf var með í hinum ferðunum...auðvita

og alltaf var blíða....lífið hefur verið okkur gott... ekki annað hægt að segja ...allir hressir og glaðir ...þrátt fyrir kreppu og keppi

veðrið leikur við okkur núna og við fórum í hringferð og hittum fólk og bíla og beinagrindur

semsagt áhugamál okkar hjóna.....ég ætlaði svo að vera vooooða dugleg þegar ég kæmi heim...en... er búin að vera að drepast í henni.....sko hægri löppinni...og gat ekki einu sinni gengið eins og kona heldur eins og rugguhestur...arg...en ég er að lagast....Ömmubörnin stækka og stækka og eldast ...eins og allir,.... nema eg!... skil ekkert í þessu?????jæja best að láta þessu lokið...og eins og á Óskarnum... langar mig að þakka eftirtöldum aðila fyrir að ýta við mér...Ásdís

takk....og fyrir þetta snilldarverk sem þú gerðir fyrir mig

..kv:
H.Otkatla rugguhryssa

ekki á Kaldármelum